เคยมีคนพูดว่า...เวลาไม่เคยหยุดคอยใคร
เวลาจะเดินไปเรื่อย ๆ แต่ก้อยังคงเป็นจังหวะ
เวลาจะไม่หยุดเดินเพื่อให้ช้าลง

แต่เวลาก้อจะไม่วิ่งเพื่อให้เร็วขึ้น
ความรุ้สึกของคนเราต่างหาก ที่เป็นตัวแปรของเรื่องทั้งหมด

ความเหงา ความเสียใจ ความรุ้สึกอ้างว้าง
จึงคิดว่าเวลาเดินช้า
ความเศร้าต่างหากที่ทำให้เราคิดว่ามันช้า
ทั้ง ๆ ที่เวลาไม่ได้หยุดพัก
จากการเดินไปข้างหน้าแต่อย่างใดเลย

 ***เช่นกัน***
เพราะยังคงมีอยู่ เพราะยังได้เจอกัน
เพราะกลัวว่าเราจะต้องจาก...เพราะไม่อยากให้ไกลกัน
เพราะยังดีใจอยู่ จึงคิดว่าเวลาเดินเร็วไป
ความสุขต่างหากที่ทำให้เราคิดเช่นนั้น

เวลาไม่ได้วิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วสักนิด
ก้อยังคงเดินเป็นจังหวะตามทางของตนไปเรื่อย ๆ เช่นเดิม
เวลาไม้ต้องหยุดพักเพระเขาไม่ได้เหนื่อย
เวลาไม่ต้องวิ่งเร็วเพราะเขาไม่ได้รีบร้อน

 ***เช่นกัน***
ไม่ต้องกลัวความเศร้าที่เรามี...เพราะเราจะผ่านมันไปได้
ไม่ต้องกลัวความสุขจะหมดไป เพราะมันอยู่ในใจ
***ในความทรงจำของเราตลอดไป***